Nasi członkowie często pytali, kiedy zorganizowany zostanie zbiorowy wyjazd do Muzeum Fryderyka Chopina w Warszawie. Czyniliśmy starania i udało się! 7 października 44 osoby autokarem wynajętym z firmy „Eurobus” (z sympatycznym kierowcą panem Karolem) wyjechało do Warszawy i o godzinie 12.00 rozpoczęliśmy zwiedzanie. W skupieniu, pewnym zadziwieniu. Fryderyk Chopin i jego dzieło oraz eksponaty po nim prezentowane są w formule multimedialnej. Poszczególne pokoje Zamku Ostrogskich na Tamce to kolejne fazy jego życia i twórczości. Multimedialnym biletem każdy może otworzyć pokaz dokumentów i fotografii, wysłuchać opowieści o danym okresie życia, a w pokoju z Nohant wysuwając kolejne szuflady posłuchać procesu tworzenia poszczególnych utworów. To chyba najbardziej niezwykłe miejsce, bo można się poczuć jakby się podsłuchiwało Fryderyka. Niesamowite wrażenie robi najwyżej położona komnata, wystylizowana w czerni, opowiadająca o ostatnich godzinach kompozytora. W skupieniu, powadze i zadumie można przeżyć moment odejścia Geniusza. Nasza grupa nie mogła sobie darować, by nie sprawdzić czy jest tam o Żychlinie. Jest miejscowość wyszczególniona na mapie z tamtego czasu, są zdjęcia, jest bardzo skromna (ale jednak!) informacja o jego pobycie u nas. To dobrze, bo wciąż jeszcze tam w Warszawie i innych rejonach Polski fakt pobytu F. Chopina w  Żychlinie nie jest znany. Nasze uporczywe  działanie przynosi jednak rezultaty.

Po dwóch godzinach zakończyliśmy zwiedzanie Muzeum, ale niemal wszyscy obiecali sobie, że muszą tu trafić indywidualnie, by przez kilka godzin pobyć z Chopinem i opowieścią o nim. Dodajmy, że nagrania listów, tekstów opowiadających o poszczególnych okresach jego niezwykłego życia to 23 godziny nagrań, to setki zdjęć, fotogramów, kserokopii a także oryginałów jak choćby złoty zegarek z dedykacją, czy biżuteria – spinki do koszuli czy agrafa do krawata. I tak dalej, i tak dalej. Myślimy, że uczestnicy tej wycieczki nie tylko sami trafią na Tamkę, ale polecą to miejsce rodzinom i znajomym. Warto.
W drodze powrotnej zatrzymaliśmy się w Żelazowej Woli. Nowej, nowoczesnej, także multimedialnej. Nie wszystkim podobał się dworek w którym urodził się Fryderyk. Surowy, praktycznie bez sprzętów i mebli z epoki, sprawia wrażenie niekompletnego. Nie każdemu jedynie elektroniczna opowieść o miejscu przypadła do gustu. Piękny park, otoczony budynkami super nowoczesnymi sprawia ogromne wrażenie. Jednych zachwyca, inni mają wątpliwości. Dowiedzieliśmy się, że być może wkrótce dworek zostanie umeblowany sprzętami z epoki. Zobaczymy jak to będzie.
Grupa skorzystała z usług restauracji „Polka” Magdy Gesler. Nie wszystkim smakowało, jednak większość pozytywnie oceniła ofertę. Wszyscy narzekali na długie oczekiwanie na obsługę. Byli tacy, co mówili, że skoro pani Magda Gesler uczy innych restauratorów jak powinni gotować i obsługiwać gości, to u siebie powinno być bez skazy. No cóż…
Naszym zdaniem wyjazd był całkiem udany. Grupa niezwykle sympatyczna. Czuło się atmosferę święta. Spokój, luz, chciałoby się powiedzieć – pełna kultura. Nie mogło być inaczej. Korzystamy z okazji, by podziękować Zarządowi Głównemu Towarzystwa im. Fryderyka Chopina za sfinansowanie nam wstępu do Muzeum i Żelazowej Woli. Dziękujemy też Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego w Koninie za pomoc w organizacji tego oczekiwanego przez nas wyjazdu.
A jak było dopowiedzą zdjęcia pani Aleksandry Jurgielewicz, która jak zawsze nie rozstawała się z aparatem. Pani Olu – dziękujemy.

Ryszard Sławiński